ΡΙΖΕΣ ΑΓΡΙΑΣ ΕΛΙΑΣ

      Μερικές ψυχές, όπως η άγρια ελιά, δεν ημερεύουν, παραμένουν ατόφιες, κρατώντας αναλλοίωτη τη φυσική φτιαξιά τους. Γι’ αυτές τις «άγριες» ψυχές θα γράψω, που οι αιώνες δεν τις δάμασαν και που παραμένουν αυθεντικά φυσικές, επιμένοντας να είναι γνήσιες και ανθρώπινες. Αυτές οι «άγριες» ψυχές βαθιά ριζωμένες στους αιώνες, οι αγριελιές, με διδάσκουν σεβασμό στην ύπαρξη, γιατί μιλούν άλλη γλώσσα και γιατί παραμένουν ελεύθερες.

 


Στίχοι : Γιάννης Μαρκόπουλος
Μουσική : Γιάννης Μαρκόπουλος
Ερμηνεύει ο Νίκος Ξυλούρης


ΣΤΙΧΟΙ: ΜΠΕΤΥ ΚΟΜΝΗΝΟΥ
ΜΟΥΣΙΚΗ: ΝΕΝΑ ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΥ
ΠΡΩΤΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ: ΝΕΝΑ ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΥ


 

Καθίσαμε σκυμμένοι στο στρογγυλό τραπέζι,

Ένας προσφέρει το κρασί,

Ο άλλος προσφέρει το ψωμί,

Απλώνεται το χέρι με ένα μικρό πανέρι,

Ένας κρατάει τον καφέ,

Ο άλλος το μαχαίρι,

Πόσοι αιώνες πέρασαν σε τούτο το τραπέζι

Καθίσαμε να φάμε ζωή φύγαν τα χρόνια,

Κοιτάξτε πόσο είναι παλιά ετούτη η εικόνα

 

ΤΟ ΝΟΕΡΟ ΜΑΣ ΤΡΑΠΕΖΙ

   Το στρωμένο τραπέζι και γύρω του όλοι όσοι το τιμούν, είναι χώρος συνάντησης, πνευματικότητας, αναμνήσεων, αλλά κυρίως είναι χώρος συναισθηματικής  σύνδεσης και αρμονικής συνύπαρξης. Γύρω από το στρωμένο τραπέζι δε συναντιόμαστε  σαν άτομα, σαν μονάδες, αλλά σαν άνθρωποι,  που επικοινωνούν και ξέρουν να συνυπάρχουν. 

   Συνυπάρχουμε, επειδή συνεργαζόμαστε, επειδή συντονιζόμαστε αρμονικά. Συνυπάρχουμε, επειδή συναντιόμαστε  μέσα από την ανθρώπινη ουσία μας, του μυαλού και της ψυχής μας, όπως είναι τα ζωντανά μας συναισθήματα, η σκέψη μας,  οι κοινές μας αναμνήσεις, όπως είναι μια αυθόρμητη παρόρμηση, η ένα όλο νόημα βλέμμα μας. Πρόκειται για τη συνάντηση του νου και της καρδιάς μας με τους άλλους τους κοντινούς ή τους αλλοτινούς, τους αγαπητούς ή τους αγαπημένους. 

   Το στρωμένο τραπέζι, όχι της γρήγορης καθημερινότητας ή της ψυχαναγκαστικής συνήθειας, αλλά ούτε και της τυπολατρίας και του πρωτόκολλου, βοηθάει τους ανθρώπους να πάρουν μία γεύση αρμονικής συνύπαρξης, έστω και για λίγο.  Είναι μία συνθήκη που μεταμορφώνει τους ανθρώπους σε ζεστές κοιτίδες πολιτισμού, που ζωντανεύουν και δημιουργούν. 

    Η χημεία του οργανισμού με το κατάλληλο φαγητό και ασφαλώς με καλό κόκκινο κρασί, αναστατώνεται κατάλληλα, φέρνοντας κέφι, ευεξία, δεκτικότητα. Μιλάμε για το τραπέζι της καλής παρέας, που δεν είναι προχειροφτιαγμένο, αλλά επιμελημένο, που δεν έχει πλαστική τροφή, αλλά φρεσκομαγειρεμένα εδέσματα, που έχουν ένα γούστο και μία μαεστρία. Αυτό το τραπέζι μας κινητοποιεί εσωτερικά και γίνεται δημιουργικό στον νου και στην καρδιά μας. 

   Ας φανταστούμε τώρα ότι όλοι εμείς που επιμένουμε στην εξατομίκευση,   βρισκόμαστε γύρω από ένα όμορφο τραπέζι κατάλληλα στρωμένο, ανταλλάσσοντας  σκέψεις και εκφράζοντας τον εαυτό μας έτσι όπως είναι, χωρίς καταναγκασμούς και πρωτόκολλα, χωρίς ανούσια τυπικότητα και χωρίς επιτηδευμένη ευγένεια. 

   Καλωσορίσατε στο νοερό μας τραπέζι.  Ακόμη κι αν διαφωνείτε είστε ευπρόσδεκτοι!!!!


ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΤΟΥ ΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ

Πως, όμως, συνεχίζοντας το προηγούμενο κείμενο και εμβαθύνοντας στο θέμα,  το στρωμένο τραπέζι και γύρω του όλοι εμείς, μπορεί να γίνει χώρος πνευματικότητας, επικοινωνίας και κυρίως χώρος συναισθηματικής σύνδεσης και αρμονικής συνύπαρξης; Αλλιώς θα λέγαμε, πως μέσα από έναν τόσο απλό τρόπο και μέσα από τη συνεργασία μπορούμε να πετύχουμε τόσα πολλά;

   Η τροφή γνωρίζουμε από τις νευροεπιστήμες, επιδρά στα συναισθήματα, καθώς κινητοποιεί νευροδιαβιβαστές του εγκεφάλου, οι οποίοι συνδέονται με τη συναισθηματική μας διάθεση. Η ντοπαμίνη συνδέεται με την καλή διάθεση, ενώ η σεροτονίνη με την αρνητική. Αν η τροφή είναι κατάλληλη, μέσα σε μία κατάλληλη συνθήκη, θετικής αλληλεπίδρασης και ασφάλειας, όπως γύρω από το τραπέζι συμβαίνει, τότε η χημεία του οργανισμού ισορροπεί, καθώς η καρδιά και ο νους συναινούν. Έστω και για λίγο, υπάρχει μία αρμονία ανάμεσα στο μέσα μας, οργανικά, σωματικά, ψυχικά, και στο εξωτερικό μας περιβάλλον, σε σχέση δηλαδή με τους άλλους. 

   Με ποιο τρόπο  το στρωμένο τραπέζι προσφέρει μία συνθήκη θετικής αλληλεπίδρασης και ασφάλειας;; Επειδή μπορεί να γίνει χώρος ανταλλαγής θετικών συναισθημάτων, συναισθηματικής εγγύτητας και συναισθηματικού μοιράσματος. Ένας συναισθηματικός χώρος δηλαδή, όπου οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να συναντηθούν πιο ουσιαστικά, με περισσότερη μεστότητα και καλοσύνη.  Πως γίνεται αυτό;  Την ώρα του φαγητού η συνείδηση αποσύρεται από τις πιέσεις του εξωτερικού κόσμου κι από την  πολυπλοκότητα της εσωτερικής ζωής. Έτσι μπορούμε να αυτοσυγκεντρωθούμε καλύτερα ή να αφεθούμε περισσότερο στη δραστηριότητα της διαδικασίας, καθώς  και στη συμμετοχή της διαντίδρασης με τους άλλους, που συνεργάζονται για το στρώσιμο του τραπεζιού. 

   Η συνθήκη της θετικής αλληλεπίδρασης, προσφέρει ασφάλεια, καθώς διαμορφώνεται ένα φιλικό περιβάλλον, που βοηθάει το βαθύ άγχος,  παράγοντας εσωτερικής απειλής, να περιοριστεί, έστω και για λίγο, επειδή το φιλικό περιβάλλον έχει τη δυνατότητα να ισορροπεί τις αρνητικές σκέψεις, οι οποίες είναι μία από τις πιο σημαντικές αιτίες του άγχους.  Το φιλικό περιβάλλον  φέρνει ψυχική οικειότητα με τους άλλους και ψυχική ηρεμία με μας, για το λόγο αυτό οι συστολές, οι φόβοι, η αποξένωση, οι εντάσεις, ο θυμός και η θλίψη μας υποχωρούν,  έστω και για λίγο, κάτι που ενισχύει συνεχώς τη θετική αλληλεπίδραση και ασφάλεια.  

   Όλα αυτά συνεργούν στο να χαμηλώσουν οι υψηλοί τόνοι, καθώς  και οι  εσωτερικοί  τοίχοι και επιτρέπουν στα άτομα να εκφραστούν με περισσότερη ελευθερία και αυθορμητισμό, με περισσότερη εγκαρδιότητα και ψυχική θέρμη. Έτσι,  Θα ενδιαφερθούμε περισσότερο για τον άλλον, θα τον ακούσουμε, θα μιλήσουμε μαζί του, θα μιλήσει κι ο άλλος μαζί μας, θα μας παρακινήσει να του πούμε τα νέα μας, κι εμείς θα παρακινήσουμε τον άλλον να μας πει τα δικά του νέα,  θα ανοίξουμε την καρδιά μας, θα ανοίξει κι ο άλλος τη δική του,  θα ενδιαφερθεί για μας, όπως και εμείς για εκείνον. Κατά αυτόν τον τρόπο, οι άνθρωποι έρχονται πιο κοντά και ο κόσμος γύρω τους, έστω και για λίγο, γίνεται πιο φιλικός.

   Πως, συνεχίζοντας,  το στρωμένο τραπέζι και γύρω του όλοι όσοι το τιμούν, διαμορφώνει μια συνθήκη αρμονικής συνύπαρξης; Εδώ  χρειάζεται να δώσουμε έμφαση σε αυτό, που είναι πραγματικά άξιο προσοχής και έχει σημασία να τονίσουμε. Πρόκειται για τη συνεργασία, έτσι όπως εκδηλώνεται στο στρώσιμο του τραπεζιού, που αφορά την  πηγαία εναρμόνιση του ενός με τον άλλον. Υπάρχει ένας άψογος συντονισμός μεταξύ όλων,  μία άρτια και καλά δομημένη συνοχή,   μία  προθυμία  προσφοράς και συμμετοχής των παρευρισκόμενων. Ο ένας θα σερβίρει, ο άλλος θα τακτοποιήσει, ένας άλλος θα μαζέψει και όλοι μαζί θα κάνουν το οτιδήποτε, για να διευκολύνουν τη διαδικασία του τραπεζιού, είτε στο στρώσιμο είτε στο μάζεμα, είτε κατά τη διάρκεια του φαγητού. 

   Αν μάθουμε να συνυπάρχουμε, συνεργαζόμενοι, μέσα από τις ανθρώπινες στιγμές μας, της καθημερινότητας και της ζωής, μπορούμε να συνυπάρχουμε με ευφυΐα και αισθητική, με συναισθηματική ισορροπία. Μερικές φορές τα πιο απλά, μπορεί να προσφέρουν πολλά στην ψυχική υγεία, όταν στο επίκεντρο  είναι η συνεργασία, η σύνδεση, η επαφή, η συνάντηση με τους άλλους. Μια συνάντηση που σαν άγραφος κανόνας φέρνει τη συγκατάβαση, ή την ανακωχή με τον εαυτό μας και τους γύρω μας, έστω και για λίγο. Έστω και για λίγο, συνεργαζόμενοι, ας συνδεθούμε πιο ουσιαστικά με τους κοντινούς μας ανθρώπους. Ίσως αυτό να είναι το νόημα της συνύπαρξης, η δυναμική μιας καλά συντονισμένης συμμετοχής, όπου ο κοινός σκοπός εναρμονίζει και ισορροπεί. 

   Το στρωμένο τραπέζι, όμως, γίνεται η αφορμή και για παραγωγή σκέψης, πνευματικότητας, καθώς δεν είναι λίγες οι συζητήσεις που ξετυλίγονται, όταν γύρω του εκφραζόμαστε με συναισθηματική νοημοσύνη και αμεσότητα. Ένα συναισθηματικά επιτρεπτικό περιβάλλον μας δίνει την ισορροπία που έχουμε ανάγκη, για να εκθέσουμε τις απόψεις μας στη συζήτηση με τους άλλους. Αυτή η ισορροπία βοηθάει καλύτερα τις διανοητικές διεργασίες, αλλά και τις ενδιαφέρουσες συζητήσεις. Η σκέψη για να ανοίξει και να εκφραστεί  σε μία ζωντανή συζήτηση, χρειάζεται αυτοσυγκέντρωση, ελευθερία, ικανότητα σύνδεσης, πνεύμα διαλόγου, και σεβασμό του άλλου. Όλα αυτά τα στοιχεία  ζυμώνονται μέσα στο κλίμα που εμπνέει το στρωμένο τραπέζι και γύρω του εμείς.

   Το στρωμένο τραπέζι με μας γύρω του, είναι μία εικόνα που παραμένει σταθερή στους αιώνες, μια εικόνα πανάρχαια, που μας συνδέει με το χθες και με το σήμερα και που θα διατηρηθεί ατόφια στο αύριο.  Μέσα σε αυτήν την ακολουθία του χρόνου η εικόνα του στρωμένου τραπεζιού και όλων αυτών που συμπεριλαμβάνει, εσωτερικεύεται, καταγράφεται και αφομοιώνεται. Πρόκειται για αρχέτυπο, σύμφωνα με το Γιουνγκ, καθώς είναι μια βαθιά χαραγμένη ψυχική αναπαράσταση, η οποία έχει αρχαία ρίζα και ακολουθία μέσα στο χρόνο.    Έτσι γίνεται ένα σταθερό σημείο αναφοράς μέσα μας. Όσο πιο πολλά σταθερά σημεία αναφοράς υπάρχουν μέσα μας  τόσο πιο ασφαλείς ή τόσο πιο ψυχικά υγιείς είμαστε, καθώς σύμφωνα με την ψυχολογία του βάθους η προσωπικότητα συγκροτείται αρτιότερα. 

   Άρα, όλα όσα συμβαίνουν με μας και τους άλλους σε στιγμές όμορφα δοσμένες, και γύρω από το τραπέζι, έχουν ανυπολόγιστη ψυχική αξία, ακριβώς επειδή με απλότητα και συνεργασία σε λίγο χρόνο κατακτάμε τόσα πολλά. Απλότητα και Συνεργασία αγαπητές φίλες και φίλοι, σε αυτό που φαίνεται Μικρό, αλλά είναι τόσο Μεγάλο. Ίσως αν μαζί κατακτήσουμε τα «Μικρά», ίσως μαζί να μπορέσουμε να κατακτήσουμε και τα «Μεγάλα».