Ποίηση με Περγαμηνές


Ποιητικά Λαϊκά Αριστουργήματα


ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ (ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ)

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

ΑΡΜΕΝΙΚΟ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ & ΘΡΑΚΙΩΤΙΚΟ
08/12/2018
Σε διασκευή του Χάικ Γιαζιτζιάν Ερμηνεύει ο Χάικ
Διαβάστε Περισσότερα
ΑΡΑΒΙΚΟ-ΠΟΝΤΙΑΚΟ
08/12/2018
ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ Nami   Νάνι και Ξύπνα αφέντη μου
Διαβάστε Περισσότερα
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
08/12/2018
Δέντρο είχα στην αυλή μου Ερμηνεύουν οι ΘΡΑΞ ΠΑΝΚC Δημοσιεύτηκε
Διαβάστε Περισσότερα
ΗΠΕΙΡΟΣ
12/12/2018
ΑΘΑΜΑΝΙΚΑ ΟΡΗ   Χαλασιά μου Κλαρίνο:Δημήτρης
Διαβάστε Περισσότερα
ΑΔΕΣΠΟΤΟ
08/12/2018
ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ  (ΠΟΙΗΤΗΣ Ο ΛΑΟΣ/ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ) Ντουμανιές
Διαβάστε Περισσότερα
ΚΡΗΤΗ
08/12/2018
ΗΡΩΙΚΟ  ΑΣΜΑ Δασκαλογιάννης Ερμηνεύει ο Αντώνης
Διαβάστε Περισσότερα
ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚO
08/12/2018
Το Ρέσι Δημοσιεύτηκε 7 Αυγούστου 2011
Διαβάστε Περισσότερα
ΙΚΑΡΙΑ
08/12/2018
Στου Ικάρου το νησί, πίνουν μπρούσκο το κρασί Λαγκάδα 2017-
Διαβάστε Περισσότερα

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ


ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

1912 - 1991

ΠΙΚΡΑΜΕΝΟΣ ΑΝΑΧΩΡΗΤΗΣ
11/01/2019
(ΑΠΟ ΤΑ ΘΟΛΑ ΠΟΤΑΜΙΑ, 1950) Ποίηση: Νικηφόρος Βρεττάκος Μουσική:
Διαβάστε Περισσότερα
ΚΕΚΛΕΙΣΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΘΥΡΩΝ
11/01/2019
(ΑΠΟ ΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ,1961) Αυτή την τραχύτητα των  λέξεων,
Διαβάστε Περισσότερα
ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΕΝΟΣ ΑΛΛΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
11/01/2019
(ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΚΡΙΜΑΤΣΕΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, 1940) Δεν ήρθε ακόμα η μεγαλύτερή
Διαβάστε Περισσότερα
Η ΕΠΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ
11/01/2019
Ποίηση: Νικηφόρος Βρεττάκος Μουσική: Ευανθία
Διαβάστε Περισσότερα

ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΙ


ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΙ

1893-1930

Αδελφοί Συγγραφείς

Προφανώς, δε θα συνηθίσω

να κάθομαι στο «Μπρίστολ»,

να πίνω τσάι,

να ψεύδομαι διαρκώς,-

θα πετάξω το ποτήρι,

θα ορμήσω στο τραπεζάκι.

Άκουσέ με,

λογοτεχνικό σινάφι!

 

Κάθεστε,

με τα ματάκια καρφωμένα στο τσάι.

Φθαρμένος είναι από την τριβή ο βελουφένιος αγκώνας σας.

Σηκώστε το βλέμμα από τα μισογεμάτα ποτήρια σας.

Ελευθερώστε τ’ αυτιά σας από τους βοστρύχους.

 

Εσείς,

οι κολλημένοι

στον τοίχο,

στις ταπετσαρίες,

καλοί μου,

τι πάθατε με τη λέξη;

Ξέρετε,

Όταν δεν έγραφε

Ο Φρανσουά Βιγιόν

Αλήτευε.

 

Εσείς,

που πιάνετε προσεκτικά

το σουγιά,

σας έχουν εμπιστευτεί την ομορφιά του εκπληκτικότερου αιώνα.

Για ποιο πράγμα γράφετε;

Σήμερα

η ζωή

είναι εκατό φορές πιο ενδιαφέρουσα

από οποιονδήποτε βοηθό ενόρκου.

 

Κύριοι ποιητές

Δεν βαρεθήκατε πια

Τα τοπία,

Τα παλάτια,

Τον έρωτα,

Τους θάμνους των πασχαλιών;

Αν οι δημιουργοί

είναι σαν κι εσάς –

τότε φτύνω κάθε τέχνη.

 

Καλύτερα ν’ ανοίξω ένα μαγαζάκι.

Να πάω στο χρηματιστήριο.

Με χοντρά χαρτονομίσματα να γεμίσω τις τσέπες μου

με μεθυσμένο τραγούδι

την ψυχή μου να βγάλω

στο καπηλειό.

 

Θα περάσει, άραγε, το χτύπημα κάτω απ’ τα πυκνά μαλλιά;

Μια σκέψη

υπάρχει κάτω απ’ τη μαλλούρα:

«Να χτενιστώ; Μα γιατί;!»

Για λίγο δεν αξίζει τον κόπο

μα αιώνια δεν γίνεται

να είσαι χτενισμένος.

Μετάφραση
Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης

__________________________________________________

ΕΓΩ

Στο καταστραμμένο

οδόστρωμα της ψυχής μου

τα βήματα των τρελών

πλέκουν τις ανελέητες φράσεις της πατούσας.

Εκεί όπου οι πόλεις

κρέμονται

στη θηλιά του σύννεφου

και πάγωσαν πάνω

στους πύργους

τα τεθλασμένα ουρλιαχτά-

πηγαίνω μόνος μου να κλάψω μ’ αναφιλητά

τους χωροφύλακες

που είναι σταυρωμένοι

στο σταυροδρόμι.

Μετάφραση
Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης

__________________________________________________

Χλευασμοί

Με την ουρά του παγωνιού θα εξαπολύσω τη φαντασία

στον ποικιλόχρωμο κύκλο,

την ψυχή στην εξουσία θα παραδώσω ρίμες αναπάντεχες θα σκάψω.

Θέλω ν’ ακούσω ξανά, πως από τις στήλες των εφημερίδων

τσιρίζουν εκείνοι,

που στον πλάτανο που τους θρέφει

τις ρίζες με φτυάρια βγάζουν.

1916

Μετάφραση
Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης

__________________________________________________

Εγώ και ο Ναπολέων

Ζω στην οδό Μπολσάγια Πρσενά,

36,24.

Μέρος ήσυχο.

Και λοιπόν;

θα νόμιζε κανείς τι δουλειά έχω

που κάπου

στον κόσμο ξέσπασε θύελλα

κάποιος σκέφτηκε και ξεκίνησε τον πόλεμο;

 

Η νύχτα ήρθε.

Όμορφη.

Ιδιοτελής.

Γιατί, όμως, ορισμένες δεσποσύνες

τρέμουν, γυρίζοντας φοβισμένα

τα τεράστια μάτια τους, σαν προβολείς;

Τα πλήθη του δρόμου προς την ουράνια υγρασία

με φλεγόμενα χείλη πλησιάζουν,

ενώ η πόλη, αφού κουρέλιασε τα χεράκια- λάβαρα,

προσεύχεται, προσεύχεται στους κόκκινους σταυρούς.

Μια μικρή εκκλησία χωρίς τρούλο στη γωνιά

της λεωφόρου

έπεσε, - στη γεμάτη δάκρυα λεηλασία, -

ενώ στη λεωφόρο τα παρτέρια στάζουν αίμα,

σαν την καρδιά, ξεσκισμένη από τα δάχτυλα των σφαιρών.

Η ανησυχία παχαίνει και παχαίνει,

Τρώει τη μπαγιάτικη λογική.

Ήδη στο Νεβά τα θερμοκήπια

Καλύφτηκαν από το θανατηφόρα χλωμό αέριο!

Πείτε στη Μόσχα

να κρατηθεί!

Δε χρειάζεται!

Καλύτερα να μην κουνηθεί!

Σε ένα δευτερόλεπτο

θα συναντήσω

των ουρανών τον αυτοκράτορα,-

θα πάω και θα σκοτώσω τον ήλιο!

Βλέπετε!

Τα λάβαρα στον ουρανό ξεπλένει!

Να τος!

Χοντρός και πυρόξανθος.

Με την κόκκινη οπλή του βρόντηξε στην πλατεία,

Μπαίνει στα πτώματα των στεγών!

Εσένα

που φωνάζεις:

«θα καταστρέψω,

Θα καταστρέψω»,

που κομμάτιασες τη νύχτα από τα ματωμένα ρείθρα,

εγώ,

που προστάτευσα την παράτολμη ψυχή,

σε προκαλώ!

Πηγαίνετε, εξαντλημένοι από την αϋπνία,

Ξαπλώστε τα πρόσωπά σας δίπλα στη φωτιά!

Αδιάφορο!

Είναι για μας ο τελευταίος ήλιος-

ο ήλιος του Αούστερλιτς!

Πηγαίνετε τρελοί από τη Ρωσία, την Πολωνία.

Σήμερα εγώ είμαι ο Ναπολέων!  

Είμαι στρατηλάτης κι ακόμη παραπάνω.

Συγκρίνετε:

Εγώ κι εκείνος!

Εκείνος μια φορά μέσα στην πανούκλα το θρόνο πλησίασε,

με τόλμη το θάνατο διόρθωσε,-

εγώ κάθε μέρα πηγαίνω στους πανουκλιασμένους

κατά χιλιάδες ρωσικές Χάιφες.

Εκείνος, αφού δε δείλιασε, στάθηκε απέναντι στις σφαίρες

και δοξάστηκε για αιώνες εκατό,-

ενώ εγώ περπάτησα μόνο τον Ιούλιο

χιλιάδες γέφυρες του Αρκόλ!

Η κραυγή μου στο γρανίτη του χρόνου χτυπάει,

και θα βροντά και θα βροντά,

επειδή

στην καρδιά, της καμένης, σαν την Αίγυπτο,

υπάρχει μια χιλιάδα χιλιάδων πυραμίδων!

Ακολουθήστε με, εξαντλημένοι από την αϋπνία!

Πιο ψηλά!

Στη φωτιά τα πρόσωπα!

Χαίρε επιθανάτιε ήλιε μου,

ήλιε του Αούστερλιτς!

Άνθρωποι!

 θα συμβεί!

Στον ήλιο!

Ευθέως!

Ο ήλιος γέρνει πλέον!

Πιο δυνατά από το σφιγμένο λαρύγγι του ναού

βραχνά έψαλλαν το επικήδειο εμβατήριο!

Άνθρωποι!

Όταν θα αγιοποιήσετε τα ονόματα

των νεκρών

που ήταν γνωστοί μου,-

να θυμάστε:

ο πόλεμος σκότωσε έναν ακόμη-

ποιητή από την Μπολσάγια Πρεσνά!

1915

Μετάφραση
Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης

__________________________________________________

Νύχτα φεγγαρόλουστη. Τοπίο

Θα βγει το φεγγάρι.

Έχει ήδη

ξεπροβάλλει.

Να το ολόγιομο κρέμεται στον αέρα.

Πάει να πει πως ο θεός,

με ένα πανέμορφο

ασημένιο κουτάλι

σκαλίζει των αστεριών τ’ αυ_ τί.

 

Μετάφραση
Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης